U KORICAMA

Po ceri iznutrice iskre
Tanac pelina, izgratane duše
Vosak se topi, ofendija je grišpe
Poja su se stisla, zbile su se smokve
Let u noći se vere, ubiližija je snove
Belićada Hvara mrtvilo na noge diže
navješćuje spomen čestice
zadnji dav se prijubija,
šćedni lumin osvitlija obraz; otvorija pute
Di se palac diže,
di su išle izronjene suze
di grozdovi vise
Tamo se dah lomio,
bižala je voda iz gustirne.
Uspravija se duh
Riči se užegle
partile su oseke.

Zanimija je očaj, vitar je odanija.

Začeja se život vale.
Na lustrama kaštige
U smočenoj duši okupalo se srce
U čudu radost je vukla noge
Oprašila pokoru i podanike
Po docima karte leže razvučene sture
Na lazu je uzdah zamršene kose
oči sjaje, znoj se lije
Di anđeli zobju pisme
Di gomila viče
Di zapinju riči moje
Bezbolan spokoj išće zaborav i utjehu

Vrelo koje sklapa oči
U njedrima čuva zvijezde
Odsjaj s mora, nečujni zvuci se smiješe
Caklu se istine
Intrade tuste drače izgradile dvorac, razrovale kuk
U moru klobuk i bile vlase,
Note su pasale tila,
pulac su priskočile

O ganač i karike
omrsila se duša
odron zemje otvara korice
šijun je prisika kolina
privrće stranice
Prigorene žunte diže sa balance
Iz sridice odraz duše zveči
škvera strogo zaostaje
nadahnjuje prazne žepe,
misal koči osjećaje
šotobraco drži foje.
Lug gareža gasi oganj
Muka se prosipje.
Hropot libra
uveza se u korice.

Marija Franičević-Jeličić
Odraz Duše ©2009